स्मृतीबनातून

  कैवल्य चांदणे या नदीच्या पार तेथे, गाव माझे छानसे सोडूनी भवबंध आता मुक्त व्हावे असे कहाण्या सांगू किती, काहीच ना तिथे उणे सांगतो दूर त्या पासून ना आता राहणे गावी माझ्या वाहती, स्फटिका सम निर्झरे गर्द तरुराजीत त्या, कूजती मधू पाखरे क्षितिजी निरांजन भास्कराचे ते तेवते तारकांची शीतल आभाळमाया दाटते सांज वेळी खग हे निघाले घरट्याकडे कुडीतल्या प्राणा जाऊया निज धामा कडे घेतला आस्वाद सारा मायेच्या विभ्रमांचा दाटेल सुख बघता चेहरा स्वरूपाचा शिणवितो का जीव त्याग ऐहिक भोगणे एक असो आस लाभावे कैवल्य चांदणे नितीन सप्रे nitinnsapre@gmail.com 2703242237 या नदीच्या पार तेथे, गाव माझे छानसे सोडूनी हे  भवबंध  आता, मुक्त विसावे असे कहाण्या सांगू किती, काहीच ना तिथे उणे सांगतो  मनी,  त्यावाचून आता ना राहणे गावात माझ्या वाहती,  स्फटिकासम निर्झर गर्द तरुराजीत त्या, कूजती  मधु-पाखर क्षितिजी  निरांजन भास्कराचे  ते तेवते तारकांची  शितल छाया  आभाळी दाटते सांजवेळी हे खग निघाले, आपुल्या घरट्याकडे कुडीतल्या प्राणा  चल  जाऊया, निजधामाकडे घेतला आस्...

देखण्या ‘बाकी’ काव्यपंक्ती कवी कोणाला म्हणायचं? जो कविता करतो तो कवी असं रूढार्थाने मानलं जातं. मात्र जो कविता करतो, तो कवी नसतो असं मराठी सारस्वतातील चोखंदळ रसिक खेळिया म्हणजेच पु.ल. देशपांडे यांनी एके ठिकाणी म्हटलं आहे. ते वास्तवही असावं. खऱ्या कवीच्या अंतरंगात काव्य बीज मुळातच असतं आणि शुद्ध बीजा पोटी फळे रसाळ गोमटी या उक्ती नुसार सरस्वतीच्या कृपेनं ते बीज कधीतरी अंकुरतं. काही सुदैवी संवेदनशील सुजाणांच्या बाबतीत त्यातूनच आशय लोभस काव्य वेल बहरते. गोव्याच्या कुडचडे इथे जन्मलेले बोरी गावाचे बाळकृष्ण भगवंत बोरकर म्हणजेच बा.भ. बोरकर उपाख्य बाकीबाब हे शारदेच्या कृपा प्रसादाला पात्र ठरलेले असेच एक सुदैवी, सुजाण आणि काव्यासक्त कवी होते.  बोरकरांच्या कविता वाचताना त्या त्यांनी केल्या असं न वाटता त्या प्रगटल्या असंच प्रकर्षानं जाणवतं. दूरदर्शनवर झालेल्या एका कार्यक्रमात स्वतः बोरकरांनी काव्य स्फुर्तीचा किस्सा सांगितला होता. अगदी लहानपणा पासून त्यांच्या कानावर विविध प्रकारे कवितेचे संस्कार आपसूक घडतं होते. त्यांच्या घराण्यात पिढ्यानपिढ्या असलेली भजन परंपराही त्यांना पोषक ठरली. बोरकर...