स्मृतीबनातून – ये सुखे पानगळ(पद्य)
"Fall, Leaves, Fall" By एमिली ब्रॉन्टे Fall, leaves, fall; die, flowers, away; Lengthen night and shorten day; Every leaf speaks bliss to me, Fluttering from the autumn tree. I shall smile when wreaths of snow Blossom where the rose should grow; I shall sing when night's decay Ushers in a drearier day. मराठी भावानुवाद) पानगळ आणि कडाक्याच्या हिवाळ्याकडे दुःखा ऐवजी शांत आणि आनंदी नजरेने पाहणारी एमिली ब्रॉन्टे यांची ही एक अजरामर कविता. निसर्गातील ऋतूचक्राचं आणि वैराग्याचं स्वागत करणारी. ये सुखे पानगळ... गळा पर्णांनो, तुम्ही खुशाल गळा, अन् कुसुमांनो, तुम्ही निर्माल्य व्हा! होईल आता तो निशा काळ मोठा, जाईल आक्रसून दिसही छोटा; पर्ण प्रत्येक मज देती सुखावा, शरदात या भूवरी उतरता. करीन स्मित पाहता त्या हिमाला, वा हिमास गुलाबस्थळी फुलता; मोदे मी गाईन गीत तम जाता, वा उदास गार तो दिवस येता. नितीन सप्रे 201120262215