स्मृतीबनातून

डेफोडील्स या विल्यम वर्डसवर्थ यांच्या कवितेचा मराठी भावानुवाद केल्यानंतर गृहपाठ मिळाला. करून पाहिला. मूळ कविता And miles to go before I sleep. रॉबर्ट फ्रॉस्ट Whose woods these are I think I know. His house is in the village though; He will not see me stopping here To watch his woods fill up with snow. My little horse must think it queer To stop without a farmhouse near Between the woods and frozen lake The darkest evening of the year. He gives his harness bells a shake To ask if there is some mistake. The only other sound's the sweep Of easy wind and downy flake. The woods are lovely, dark and deep. But I have promises to keep, And miles to go before I sleep, And miles to go before I sleep. भावानुवाद  सुगती गाठण्यापूर्वी आहे प्रवास बाकी जंगल हे कुणाचे बहुतेक जाणतो मी  मालक खास याचा तो येथे राहत नाही  कळणार कसे त्या जरी थांबलो इथे मी  मोहून पाहण्या ते शुभ्र लावण्य हिमानी ll१ll अश्व सोबतीचे ते घुंगरमाळ वाजवी   नाकळे त्याला परी थांबलो इथे का वनी  विश्राम धाम न...

काल एका साहित्य विषयक समूहा वर विल्यम वर्डसवर्थ यांची डिफॉडिल्स ही सुंदर कविता वाचून मला सुचलेला मराठी भावानुवाद... Daffodils by William Wordsworth I wander'd lonely as a cloud That floats on high o'er vales and hills, When all at once I saw a crowd, A host of golden daffodils, Beside the lake, beneath the trees Fluttering and dancing in the breeze. Continuous as the stars that shine And twinkle on the milky way, They stretch'd in never-ending line Along the margin of a bay: Ten thousand saw I at a glance Tossing their heads in sprightly dance. The waves beside them danced, but they Out-did the sparkling waves in glee: - A poet could not but be gay In such a jocund company! I gazed - and gazed - but little thought What wealth the show to me had brought. For oft, when on my couch I lie In vacant or in pensive mood, They flash upon that inward eye Which is the bliss of solitude; And then my heart with pleasure fills And dances with the daffodils. सोनफुले  एकाकी मेघा सम वाह...

  प्रसन्न बिलावल सकाळी लवकर जाग आली होती. तशी ती बरेचदा येते. अशी लवकर येणारी जाग कधी कधी पदरी काहीतरी दान टाकून जाते. सकाळी दारावर येणारा डोक्यात मोरपिस खोवलेला वासुदेव म्हणतो न दान पावलं, यावेळीही नेमकं तसच झालं.  मी राहत असलेल्या परिसरात आजुबाजूला उद्यानं, मंदिरं, शाळा आहेत. खरंतर  त्या दिवशी स्वातंत्र्यदिनाची सुटी होती. पण ध्वज वंदनासाठी प्रभात फेरीला जायचं असल्यानं रोजची पहाट फेरी सायं फेरीत बदलण्याचा निर्णय घेतला. तयार होत असताना ‘ ओम् जय जगदीश हरे' ही विशेषतः हिंदी भाषकात  लोकप्रिय असलेली आरती कानावर आली. ती तशी रोजच कानी पडते मात्र त्या दिवशी सकाळच्या त्या प्रसन्न भारलेल्या वातावरणात त्या आरतीचे सूर मनापर्यंत झिरपले आणि तिथेच राहिले. तयार होऊन प्रभात फेरीला गेलो, ध्वजारोहण केलं. आपलं राष्ट्रगीत ' जन गण मन अधिनायक जय हे’ सुरेल गायलं गेलं. लग्न समारंभात मंगलाष्टकं, पूजाविधी नंतर आरती आणि इतर कार्यक्रमात राष्ट्रगीत सुरेल ऐकायला मिळणं ही एक पर्वणीच असते. त्या दिवशी यातल्या दोन गोष्टी छान जुळून आल्या होत्या. अल्पोपहार करत असताना नुकत्याच झालेल्या राष्ट्रगीताचे स्...

मोक्ष कदंबाची शीतल छाया मृत्तिकेचा सुवास ओला  स्नेहानी करिता पुकारा  किंवा एकांतात रमता मन हे निवांत असता  हळूच ते निरव होता येई तो वाजवित पावा मोक्ष काय तो हाच असावा! नितीन सप्रे 290820262100

आषाढ सरीं उन्मळून बरसत होत्या. योगायोगाने त्याचवेळी बेगम अख्तर यांनी गायलेली शकील बदायुनी यांची सुप्रसिद्ध गझल 'ए मोहोब्बत तेरे अंजाम पे रोना आया’ ऐकताना मनात उमटलेले मराठी रूप. प्रीतरीती प्रीती तुझ्या रीतीने आज डोळे भरून आले न जाणे तव भासानी का डोळे भरून आले? वाट पाहता तुझी रोज ती सांज  ढळते आज सांजवेळी कसे डोळे भरून आले? कधी दैवाचा दगा कधी जग त्रागा करे प्रेमात पावला गणिक डोळे भरून आले जेव्हा कधीही जगी या होते स्मरण प्रितीचे मात प्रेमातली स्मरून डोळे भरून आले नितीन सप्रे 150720262315

आत्मशोध भेटू नये वाटे, आताशा कुणाला भेटावे आपुल्यातील आपल्याला जे भेटले, चेहरा वाचत गेले मन ते अनोळखी राहून गेले उपयोग काय, या परिचयाचा अश्रू न टिपे, तो शेव परक्याचा  असता वेढा भोवती, कृतघ्नांचा धावाही निष्फळ ठरे, देवतेचा दुःख  इतरांस , सांगावे कशाला क्षेम अपुले, पुसावे आपणाला नितीन सप्रे 25062026