स्मृतीबनातून

आशेचा स्वर स्वरावली ही उदास झाली सोडुनी रसिका आशा गेली सूर तुझ्या कंठातून येता अंगावरती धुंद शहारा फिरत आगळी गळ्यात सुंदर गीतास लाभते रूप मनोहर भाव नाट्य चित्र गीत गझल साऱ्याच विधा तुझ्या तरल  तृप्त केलेस लौकिक जीवा रिझव आता अलौकिक देवा नितीन सप्रे nitinnsapre@gmail.com  1204261830

मुक्त झंकार  आता मनास काही उर लीच खंत नाही  फेसाळ हा समुद्र गेला सुकून तोही गर्दीत माणसांच्या शोधित राहिलो साव बेरके सारेच येथे खेळले आपापला डाव वाचाळ शहाण्यांनी इथे सगळा अनर्थ केला  अन अर्थ जीवनाचा मौनात दडून गेला धावलो उगाच होतो मागे मृगजळाच्या  उमजले उशिरा तो मार्ग नव्हे सुखाचा बरसल्या मेघा परी मानस रिक्त होता हृदयी झंकार उठला निर्गुण ईश्वराचा विरले आभास सारे सत् जागले मनात घुमला स्वर पावरीचा दूर कोठे वनात  नितीन सप्रे 120320262140

सौंदर्या तू प्राचीचा लालिमा तू गोधूलीचा चंद्रमा जातसा तू कुठेही काळोख होई नाहीसा तूच असशी धुंद मैफलीची तेजस्विता नसता तू कशी सर्वत्र पसरे खिन्नता तू स्वरमयी चांदणे, तू गीताची गेयता  मुग्ध होतात सारे तुझे गायन ऐकता येता तू समोरी कुणी भानावर राहिना  सुधा चषक ओठी अन्य कामना उरेना बघाया तुला जमले लाखों इथे दिवाणे वाटले येवो नशिबी माझ्याच हे चांदणे मनोवेदनेची दूर करण्यास काजळी हृदयी तव स्मृतीची मंद ज्योत तेवावी  नितीन सप्रे 07032026

  सुदूर रानी प्रभात होता पुष्पा माजी तेज उजळता  प्रसन्न हा दिन   उगवता अधरी आली गोड कविता मनी हासरी स्वप्ने फुलता ​आशेची ही किरणं सांडता  नभ सोनेरी रंग माखता  अधरी आली गोड कविता ​धुंद वारा सुखद गारवा  मृदुल भाव अंगी शहारा नयनी दिसता प्रेम दुजोरा अधरी आली गोड कविता सान कळ्या फुलवंती होता आसमंत गंधाळून जाता  मन मयूर नृत्य करता अधरी आली गोड कविता ​तिज रूपी ध्येय गवसता, नेणीव ती जाणिवेत येता कवेत येता शब्द स्वरूपा अधरी आली गोड कविता नितीन सप्रे nitinnsapre@gmail.com  030320261330

कविराज : दर्शनिक गीतकार प्रीती आणि क्रांती ‘ओ सजना बरखा बहार आइ रस की फुआर लायी’ या सारख्या सरल, तरल, उत्कट सदाफुली शब्दांतून हळुवार प्रीत भावना फुलवणारा कवी आणि ‘ हर जोर जुलूम की टक्कर में हडताल हमारा नारा है’ असा क्रांतीचा जळजळीत एल्गार करणारा कॉमरेड, या कुणी दोन भिन्न व्यक्ती नसून एकच आहे असं सांगितलं; तर सकृतदर्शनी कुणाचाही विश्वास बसणं कठीण आहे. पण हे निखळ सत्य आहे. या परस्पर विरोधी भावनांची अभिव्यक्ती  शंकरदास केसरीलाल उर्फ शैलेंद्र या एकाच व्यक्तीच्या लेखणीतून साकारली आहे.  ऐन तारुण्यात ध्येयवादाच्या अश्वावर आरूढ, वर्गसंघर्षावर मनात धगधगत असलेली आग शब्दरूपातून व्यक्त करणाऱ्या या प्रतिभावान कवीनं सामान्य माणसाच्या सुखदुःखाची, प्रीतीची, जीवन विषयक गहन तत्त्वज्ञान सांगणारी अनेक गीतं अगदी सरल शब्दात रचून आपल्या अमोघ काव्य प्रतिभेचा जणू पुरावाच सादर केला.  साध्या शब्दांतून अर्थाशयाची सखोल दार्शनिकता उलगडून दाखवणं ही मुळी त्याची विशेषता.  पण शब्दांच्या फुलोऱ्यानी चरितार्थ सजवता येत नसतो. म्हणून संसाराची गाडी रुळावर ठेवण्यासाठी या  संवेदनशील, अवलिया कवीनं ...

  ‘ बी’ यांचा चाफा कवी बी(Bee) मराठी भावसंगीत विश्वात काही गाणी अजर अमर होऊन गेली आहेत. “ चाफा बोले ना” हे गीत त्यापैकीच एक. पन्नास वर्षांहून अधिक काळ उलटला तरी रसिक मनावरची त्याची मोहिनी लवलेश मात्र कमी झालेली नाही. या काव्याबाबत जाणून घेण्याआधी केवळ प्रसिद्धीलाच सिद्धी न मानणाऱ्या त्याच्या कर्त्या विषयी थोडी माहिती घेऊया. चाफा या कवितेचे कवी नारायण मुरलीधर गुप्ते उर्फ ‘ बी’ हे वैदर्भीय. तसं हे घराणं जरी कुलाबा जिल्ह्यातल्या वाशी गावाचं असलं तरी वडील सरकारी नोकरी निमित्त विदर्भात आले आणि तिथेच स्थाईक झालेत. कवीचा जन्म बुलडाणा जिल्ह्यातल्या मलकापूरचा. शिक्षणासाठी ते अमरावती, यवतमाळ इथे राहिले. मात्र घराच्या परिस्थितीमुळे शिक्षण पूर्ण करता आले नाही आणि विधी खात्यात कारकुनाची नोकरी धरावी लागली. त्याकरता त्यांनी मूर्तिजापूर, वाशीम, अकोला अशी भटकंतीही केली. अठराव्या वर्षीच त्यांना कविता स्फुरू लागली. 1891 मध्ये त्यांची प्रणयपत्रिका ही पहिली कविता हरिभाऊ आपटे यांच्या करमणूक मध्ये प्रकाशित झाली होती. मात्र दुसऱ्या कवितेसाठी मध्ये दोन दशकांचा कालावधी जावा लागला. 1911 मध्ये त्यांनी बी य...