स्मृतीबनातून-एकटा(पद्य)

 एकटा

समजेल कुणी हृद, हे मना समजावले

कुणी ना समजे इथे, हेच समजून आले


भोवती सतत असतो राबता माणसांचा

क्षणोक्षणी हा भोवतो शाप एकटेपणा


तरल भावनांना कधी शब्दच ना लाभले

अंतरीच्या व्यथांचे अर्थ कुणा ना लागले


साहतो मुकाट ते न्यारे गुलाबी घाव सारे

चुकवून डोळा कधी नेत्रांतुनी नीर वाहे



लाख जे यत्न केले, सगळेच नाकाम झाले

लपविता आलेच नाही झालेले नेत्र ओले





नितीन सप्रे

नवी दिल्ली

110423

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

प्रासंगिक - उड्डाण परी- कॅप्टन जोया

इमेज
  उड्डाण परी- कॅप्टन जोया रेकॉर्ड ब्रेक एअर इंडिया फ्लाइट AI 176.. सॅन फ्रान्सिस्को ते बंगलोर..16000 किमी..जगातील सर्वात लांब हवाई मार्ग..सतरा तासांहून अधिक अविरत उड्डाण... उत्तर ध्रुवावर चौतीस हजार फूट उंचीवरून.. चार सदस्यीय चालक दल(crew)...विशेष बाब म्हणजे संपूर्ण महिला चालक दल...चारही सदस्य भारतीय सुकन्या...आणि नेत्री होती हवाई शलाका कॅप्टन जोया अग्रवाल आणि तिच्या सहकारी होत्या कॅप्टन पापागारी थांमाई, कॅप्टन आकांक्षा सोनावरे आणि कॅप्टन शिवानी मनहास. स्वप्न आणि स्वप्नपूर्ती एक  लहान मुलगी, वय केवळ आठ वर्ष. आपल्याच घराच्या गच्चीतून लुकलुकणाऱ्या  तारकांकडे अनिमिष नेत्रांनी तासनतास टक लावून बघत असे आणि जेव्हा एखादं विमान आकाशात ढग चिरून जातांना पाहात असे तेव्हा तिचे छोट्या तेजस्वी डोळ्यात स्वप्न साकारत असे. काय होतं ते स्वप्न? साधारणतः आपल्यालाही विमान प्रवास करता यावा, आपल्यालाही पक्षांप्रमाणे उडता यावं अशी काहीशी स्वप्न या वयात पडणं स्वाभाविक आहे. मात्र ही मुलगी असाधारण म्हटली पाहिजे कारण हिला विमानात बसण्याच नाही तर  विमान उडवण्याचंच स्वप्न पडत असे. स्वप्न पूर्ण हो...
अधिक वाचा

स्मृतीबनातून - हृदयस्थ

इमेज
हृदयस्थ स्वांत सुखाय कुटुंबातलं शेंडेफळ. सभा, समारंभ, कार्यक्रम, मैफिलीत श्रीफळानं सन्मानित होणारं, भावंडांच्या हृदयस्थ असणारं व्यक्तिमत्त्व म्हणजे हृदयनाथ! हृदयनाथ यांच सांगितिक काम हे प्रामुख्यानं स्वांत सुखाय अशा स्वरूपाचं आहे. कलाकाराला ही पोट असतं यात दुमत असायचं काही कारणच नाही, पण म्हणून कोणताही पूर्णवेळ कलाकार कलेकडे संपूर्ण धंदेवाईक दृष्टिकोनातून पाहू लागला आणि बिनदिक्कत तडजोडी स्वीकारु लागला तर मात्र कला सपक होणं अपरिहार्य असतं. अर्थात ही बाब सर्वच क्षेत्रांना लागू आहे. कलेच्या प्रांतात ती प्रकर्षानं टाळली पाहिजे असं वाटण्याचं कारण, अन्य क्षेत्रात शिक्षण प्रशिक्षणानी योग्यता प्राप्त करता येते, मात्र कलेच्या सिद्धतेसाठी ईश्वरीय अधिष्ठान अधिक महत्त्वपूर्ण ठरतं. रसिकांच्या सुदैवानं हृदयनाथ यांच्या सांगितिक कारकीर्दीत याचं पुरेपूर भान राखलं गेल्याच जाणवतं. हृदयनाथ मंगेशकर यांच्या सुदैवानं मनात आणि गळ्यात स्वरांचा गांगौघ लाभलेल्या कुटुंबात त्यांना जन्म मिळाला, त्यामुळे त्यांची कारकीर्द राजहंसाच्या जलविहारा सारखी डौलदार झाली, बदकाचं पोहणं होण्यापासून बचावली. सहा दशकांची अभिजात कार...
अधिक वाचा

स्मृतीबनातून - तरूतळीची विरहिणी

इमेज
  तरूतळीची विरहिणी   एखादी कळी सुमनाचं रूप कधी, कशी, कुठे धारण करते हे जसं नेमकेपणानं सांगता येत नाही तसच प्रतिभेचं देखील आहे. ती कधी, कशी, कुठे फुलून येईल, बहरेल हे देखील नेमकं सांगणं फार कठीण आहे. त्यातच प्रतिभेतून, वास्तवाचा हात हाती घेऊन, कल्पनाविलास अवतरला तर त्या सृजनाची खुमारी काही औरच असते. तेव्हा विरह वेदना देखील शुष्कपर्णा प्रमाणे न राहता, नव्या कोवळ्या पालवी सारखी नाजुका होऊन जाते. कविवर्य वा. रा. कांत यांच्या एका चंद्रकंसीय विरहिणीतून याची अनुभूती मिळते. निजामाच्या राजवटीत चरितार्थासाठी नोकरी करणारे कवी कांत, सायकल घेऊन कामाच्या ठिकाणी जात येतं असत. रानातून जाणाऱ्या या रस्त्यावर, वाटेत एक छानसं तळं होतं. या तळ्याकाठी असलेल्या एका वृक्षा खाली बसून, त्या शांत वातावरणात कांत प्रतिभेची आराधना करीत. सुचलेल्या कल्पना, जवळ बाळगत असलेल्या एका वहीत ते नोंदवून ठेवत. अनेकदा त्या काव्य रूप घेत. हे सर्व सृजन धन, या वहीत जतन करून ठेवलेलं होतं. एके दिवशी घरी परतल्यावर हा अमूल्य ठेवा, गडबडीत त्या झाडाखालीच विसरून आल्याचं त्यांच्या लक्षात येतं. मनाची घालमेल होते. अस्वस्थता येते. मा...
अधिक वाचा