स्मृतीबनातून –मुक्त झंकार (पद्य)

मुक्त झंकार 

आता मनास काही कुठलीच खंत नाही

असा फेसाळ समुद्र गेला आटून तोही

गर्दीत माणसांच्या गेलो मी शोधित साव

बेरके सारेच येथे खेळले आपापला डाव

वाचाळ शहाण्यांनी इथे सगळा अनर्थ केला 

अन अर्थ जीवनाचा मौनात दडून गेला

धावलो उगाच होतो कधी मागे मृगजळाच्या 

जाणले उशिरा तो मार्ग नव्हे सुखाचा

बरसल्या मेघा प्रमाणे मानस रिक्त होता

हृदयात सुरू झाला मुक्त झंकार ईश्वराचा

नितीन सप्रे

120320262140