स्मृतीबनातून –आत्मशोध(काव्य)







आत्मशोध

भेटू नये वाटे, आताशा कुणाला

भेटावे आपुल्यातील आपल्याला


जे भेटले, चेहरा वाचत गेले

मन ते अनोळखी राहून गेले


उपयोग काय, या परिचयाचा

अश्रू न टिपे, तो शेव परक्याचा 


असता वेढा भोवती, कृतघ्नांचा

धावाही निष्फळ ठरे, देवतेचा


दुःख इतरांस, सांगावे कशाला

क्षेम अपुले, पुसावे आपणाला


नितीन सप्रे

25062026

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

स्मृतीबनातून - हृदयस्थ

इमेज
हृदयस्थ स्वांत सुखाय कुटुंबातलं शेंडेफळ. सभा, समारंभ, कार्यक्रम, मैफिलीत श्रीफळानं सन्मानित होणारं, भावंडांच्या हृदयस्थ असणारं व्यक्तिमत्त्व म्हणजे हृदयनाथ! हृदयनाथ यांच सांगितिक काम हे प्रामुख्यानं स्वांत सुखाय अशा स्वरूपाचं आहे. कलाकाराला ही पोट असतं यात दुमत असायचं काही कारणच नाही, पण म्हणून कोणताही पूर्णवेळ कलाकार कलेकडे संपूर्ण धंदेवाईक दृष्टिकोनातून पाहू लागला आणि बिनदिक्कत तडजोडी स्वीकारु लागला तर मात्र कला सपक होणं अपरिहार्य असतं. अर्थात ही बाब सर्वच क्षेत्रांना लागू आहे. कलेच्या प्रांतात ती प्रकर्षानं टाळली पाहिजे असं वाटण्याचं कारण, अन्य क्षेत्रात शिक्षण प्रशिक्षणानी योग्यता प्राप्त करता येते, मात्र कलेच्या सिद्धतेसाठी ईश्वरीय अधिष्ठान अधिक महत्त्वपूर्ण ठरतं. रसिकांच्या सुदैवानं हृदयनाथ यांच्या सांगितिक कारकीर्दीत याचं पुरेपूर भान राखलं गेल्याच जाणवतं. हृदयनाथ मंगेशकर यांच्या सुदैवानं मनात आणि गळ्यात स्वरांचा गांगौघ लाभलेल्या कुटुंबात त्यांना जन्म मिळाला, त्यामुळे त्यांची कारकीर्द राजहंसाच्या जलविहारा सारखी डौलदार झाली, बदकाचं पोहणं होण्यापासून बचावली. सहा दशकांची अभिजात कार...
अधिक वाचा

स्मृतीबनातून –झूठे नहीं जूठे नैन

इमेज
झूठे नहीं  जूठे  नैन  चाला वाही सकाळी डोळे उघडले ते समुद्र सपाटी पासून साधारण  11 हजार फूट उंचीवर असलेल्या लेह या हिमालयाच्या कुशीत वसलेल्या छोट्या शहरात. सुदैवाने प्राणवायूची कमतरता तितकीशी जाणवत नव्हती त्यामुळे प्राणपाखरू विचरण करण्यासाठी सज्ज होतं. नाश्ता आटोपून  14 हजार फूट उंचीवरच्या पॅनगोँग लेक वर जाण्यासाठी निघालो.    काही थोड्या अंतरा पर्यंत रस्ता होता. मात्र पुढे बहुतेक मार्गक्रमणा खडकाळ कारवाटे( जर पायवाटे वरून वरून म्हणतो तर कारवाटेवरून का नाही?) झाली.  बाहेर पाहिलं तर सर्वत्र चमकणाऱ्या पांढऱ्याशुभ्र त्रिकोणी टोप्या घातलेली हिमशिखरं स्वागताला उभी होती. अधून मधून क्वचित कुठे दिसणारी खुरटी हिरवी झुडपं सोडली तर  निळशार लख्ख आकाश आणि खाली जणू राखाडी वस्त्र ल्यायलेला खडकाळ भूप्रदेश. उंच पहाडां मधलं वाळवंटच जणुकाही.  प्रवासात संगीताची सोबत आवश्यकच. योगायोग म्हणजे पहाडी वाळवंटातील प्रवासा दरम्यान पठारावरच्या वाळवंटी प्रदेशाच चित्रण असलेल्या लेकीन चित्रपटातील सत्यशील देशपांडे यांच्या आवाजातील  विलंबित ख्याल  ‘ निके घूँघरिया ...
अधिक वाचा

प्रासंगिक - कभी ना जाओ छोडकर

इमेज
' कभी ना जाओ छोड कर' संधीच सोनं प्रतिभा अथवा कुठलीही कला ही अंगीभूत असायला हवी. शिक्षण, प्रशिक्षणातून तिला पैलू पाडता येतील, पण ती निर्माण करणं निव्वळ अशक्यच. हे निसर्गाच वाण असतं. सरसकट सर्वांनाच ते मिळत नसतं. अमृतसर जिल्ह्यातल्या कोटरा सुलतान सिंग गावात 24 डिसेंबर, 1924 रोजी जन्मलेल्या बालकाला मात्र, निसर्गाची ही कृपा भरभरून लाभली. बालपणी याच्या घरा समोर एक फकिर यायचा. 'खेडन(खेलन) के दिन चार नी माए खेडन दे दिन चार' हे गीत तो गात असे. या आणि त्याच्या अन्य काही गाण्यांवर फिदा झालेला छोटा 'फिको' दूर पर्यंत त्याच्या मागे मागे जात असे. पुढे परिवार लाहोरला स्थानांतरित झाल्यावर बारा-तेरा वर्षांचा फिको मोठ्या भावाला केश कर्तनालयात मदत करता करता गाणी गुणगुणत ग्राहकांचं मनोरंजन करीत असे. त्या काळी लोकप्रिय असलेले गायक अभिनेता कुंदनलाल सहगल त्याच्या आदर्श स्थानी होते. योगायोगाने त्यांचे एका कार्यक्रमा निमित्त आकाशवाणी लाहोर इथं येणं झालं. आपल्या मोठ्या भावाच्या पाठीशी लकडा लावून फिको, सहगल यांचं गायन ऐकायला म्हणून गेला पण योगायोग असा की, गायन सादर करून परतला. कारण ऐनव...
अधिक वाचा